In een uitspraak van 5 januari 2024 heeft de Rechtbank Amsterdam (ECLI:NL:RBAMS:2024:155) geoordeeld dat de gemeente Amsterdam onvoldoende onderzoek heeft gedaan naar een ernstig zieke COVID-19-patiënt, die recht had op een urgentieverklaring. De zaak betrof een man die na een gecompliceerde COVID-19-infectie ernstige gezondheidsproblemen ondervond, waaronder meerdere darmoperaties en een verhoogd risico op infecties. Zijn medische situatie vereiste een schone en hygiënische leefomgeving, wat in de noodopvang met gedeelde faciliteiten niet gewaarborgd kon worden.

Vandaag ontving ik een mooie uitspraak van de rechtbank Amsterdam inzake een urgentiekwestie. De rechtbank Amsterdam heeft daarin geoordeeld dat het onevenredig zou zijn om mijn cliënte de bindingseis van vier jaar tegen te werpen. Wat betekent deze bindingseis en waarom heeft de rechtbank deze in strijd geacht met het evenredigheidsbeginsel?

De IND heeft op 23 januari 2023 nieuw beleid bekend gemaakt. Vanaf nu wordt het Chavez-verblijfsrecht niet langer als tijdelijk beschouwd.

Recent schreef ik over een zaak van een Syrische vluchteling, die een boete en lening moest (terug)betalen aan DUO, omdat zij vijf dagen te laat aan haar inburgeringsverplichtingen had voldaan. Ik schreef toen dat de Afdeling een bijzondere uitspraak had gedaan, maar dat nog niet zeker was of de zaak uiteindelijk goed zou aflopen voor deze mevrouw. Hieronder de link van het nieuwsbericht:

Recentelijk werd ik geconfronteerd met een man van ongeveer 40 jaar, die een fietsongeluk had meegemaakt en daardoor onder meer cognitieve en energetische klachten had ontwikkeld. Tot het fietsongeluk stond deze man middenin het leven. Hij had twee banen, deed aan wielrennen en had een druk sociaal leven. Na het ongeluk kwam de man vanwege zijn klachten in een sociaal isolement terecht. Er was dus duidelijk sprake van een 'knik in de levenslijn'.

Ruim 10 jaar geleden kwam ik erachter dat de Nederlandse sociale zekerheidswetgeving op onderdelen strijdig was met de ILO-conventie 121. Dit Verdrag uit 1964 omvat internationale afspraken over uitkeringen bij arbeidsongevallen en beroepsziekten.

De CRvB heeft op 24 november 2022 in één van mijn zaken een belangwekkende uitspraak (ECLI:NL:CRVB:2022:2565) gedaan over voorschotten en beschermd eigendomsrecht in de zin van artikel 1 van het Eerste Protocol (EP) bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM).

Op 13 oktober 2022 vond er een symposium plaats van de Specialisten Vereniging Migratierecht Advocaten. Aan het eind van dat symposium werd de Tomas Weteringprijs uitgereikt aan Ellen Gelok, die tezamen met twee anderen was genomineerd voor de prijs.

Op 7 september 2022 heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie een belangrijke uitspraak gedaan voor buitenlandse (niet-EU) ouders met een Nederlands kind. Deze zaak is door ons kantoor aangebracht. Het Hof heeft bepaald dat deze ouders na vijf jaar in Nederland voor hun kind gezorgd te hebben recht kunnen hebben op een verblijfsrecht als langdurig ingezetene van de Europese Unie als zij voldoende inkomen hebben en zijn ingeburgerd. Het standpunt van de IND dat het verblijfsrecht van deze ouders tijdelijk is en zij daarom geen permanent verblijfsrecht kunnen krijgen, veegde het Hof van Justitie van tafel.

Op 6 april 2022 heeft de Raad van State (hierna: de Afdeling) een opmerkelijke uitspraak (ECLI:NL:RVS:2022:1017) gedaan in een zaak van een Syrische vluchteling, die te laat was ingeburgerd. Wat is er bijzonder aan deze zaak?

Eind 2020 wendde een jonge vrouw zich tot ons kantoor met een zeer turbulent verleden. Zij was aangewezen op begeleiding vanuit de Wmo. Toen zij verhuisde naar een andere gemeente werd zij plotseling geconfronteerd met een reductie van uren voor begeleiding. Dit terwijl de gemeente niet goed motiveerde waarom de omvang van de indicatie overeenkwam met de (zorg)behoefte van cliënte. Ook werd niet nader gemotiveerd waarom de Wmo-tarieven van de gemeente, zoals vastgelegd in de Verordening, afdoende zouden zijn in haar specifieke geval. Haar hulpverleenster hanteerde een hoger (uur)tarief dan de gemeente.

De rechter achtte onvoldoende duidelijk dat huurder zelf geen hoofdverblijf meer zou hebben in zijn woning en deze had onderverhuurd of aan derden in gebruik gegeven. De huurder verbleef tijdelijk in een revalidatiekliniek na een zoveelste beroerte en zou terugkeren met aanpassingen aan de woning. Zijn inwonende dochters verzorgden hem.

Op 19 maart 2021 oordeelde de rechter dat een huiseigenaar de verbouwing van zijn pand moet stoppen totdat hij een bouwvergunning heeft waarin staat dat het dakterras van de huurder wordt teruggeplaatst. Dit ondanks onherroepelijke vergunning voor de werkzaamheden. Het dakterras is namelijk onderdeel van het gehuurde en de eigenaar mag de huurder niet hinderen in het gebruik daarvan.

Heidi Lichteveld op Radio 1 in gesprek met Coen Verbraak over de bezuinigingen op de sociale advocatuur en de gevolgen hiervan voor burgers en advocaten.

Over de vermeende zelfredzaamheid van burgers die het moeten opnemen tegen overheidsinstanties is dezer dagen veel te doen. En terecht. De toeslagenaffaire heeft laten zien hoe mensen vermorzeld raakten tussen bikkelharde regelgeving en een almachtige belastingdienst.